ادّعاى او به خلاف ساحر و ايضا معجزه در آسمان تأثير مىكند مثل شقّ القمر « 1 » و غيره و سحر در آسمان تأثير نمىكند و اتيان معجزه « 2 » در قوّه طاقت بشر نيست و سحر در قوّه بشر هست و ايضا فاعل سحر نفوس شريره خبيثه است و فاعل معجزه به عكس صادر نمىشود مگر از نفوس صالحه قدسيّه و روحانيّه و ايضا فاعل سحر حتما شخصى خواهد آمد كه او را ابطال كند و فساد دعوى او بر انام « 3 » واضح كند كه حجّت بر خلائق مشتبه نشود به خلاف معجزه كه صاحب آن روز به روز بلكه ساعت به ساعت دعوى صدق [ ش ] واضحتر مىشود چنان كه خدا مىفرمايد * ( فَلِلَّه الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ ) * « 4 » . فصل چهارم در اثبات نبوّت محمّد بن عبد الله صلَّى الله عليه و آله و سلم « 5 » است و دليل بر

--> « 1 » براى اطلاع از شقّ القمر و شبهات و پاسخهاى آن ر - ك به راه سعادت ميرزا ابو الحسن شعرانى ص 130 - 141 انتشارات صدوق 1359 تهران « 2 » اتيان معجزه معجزه كردن « 3 » انام آفريده گان - مخلوقات - خلق « 4 » انعام 149 . . براى خدا حجّت بالغه است . « 5 » مؤلَّف در فصل چهارم پس از ذكر نبوّت عامه و دلائل آن به بررسى نبوّت خاصه مىپردازد و از ميان پيامبران نبوّت خاصه پيامبر اكرم حضرت خاتم النبيين صلَّى الله عليه و آله و سلم را مورد بررسى قرار مىدهد و براى ايشان دو نوع معجزه قائل مىشود : 1 - قرآن به عنوان معجزه جاويد پيامبر اكرم كه تا ابد باقى است و خود دليل بر جاودانگى اسلام است و در اين قسمت اعجاز قرآن در ابعاد مختلف را مورد مداقه قرار داده و اعجاز لفظى قرآن ( فصاحت - بلاغت - غرابت نظم . . ) اعجاز علمى قرآن - اعجاز از نظر اخبار غيب - اعجاز از نظر انسجام و هماهنگى و عدم اختلاف در آن را بر مىشمرد و در پايان اين مقال با كلام موجز كلام ا . . مخلوق به مشيّت و ارادهء الهى است به حادث بودن قرآن مىپردازد و نظر اشاعره در قديم بودن قرآن را مردود مىداند . 2 - نوع دوم معجزات غير جاويد كه اين دسته معجزات با معجزات ساير اشياء يكسان مىباشد ، مانند شقّ القمر . براى اطلاع كامل از فقره آخر ر - ك به مارتين مكدرموت ، انديشه‌هاى كلامى شيخ مفيد ترجمه احمد آرام ، انتشارات دانشگاه تهران 1372 ص 117 - 125 .